เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ 

 

 

(ใส่ลิงค์ไม่ได้อะเกน จิ้มตรงนี้ นะคะ)

 

อีเวฟอัพบล็อคในหนึ่งอาทิตย์~//ไชโยโห่หิ้ววิ่งรอบแฟลต

 

จริงๆแล้วอันนี้ต้องขอขอบคุณแม่ น้ำน่าน

เพราะเผอิญอีเวฟเล่นไปเล่นมาเผลอเข้าไปนั่งอ่านเอนทรี่นี้ของน้ำพอดีเลยอยากเขียน

อยากอัพ อยากทุบไห อิระอร๊ายยย XD


 

สเปเชียลจริงๆ XD มาแรงแซงโค้งฟิคทั้งหลาย

(แอบสงสัยว่าทำไมออกมาอยู่ที่นี่แล้วอีเวฟอัพบล็อคบ่อยขึ้น....)


 

=================

 

 

                เสียงพูดคุยเบาๆตามปรกติในห้องเรียนหยุดไปสักพัก เมื่อครูผู้สอนเล่าถึงเรื่องสายรหัสในโรงเรียน

                สายรหัส... จะบอกว่าแปลก... ก็ไม่ใช่เรื่องที่แปลกแต่อย่างใด แต่กับคนบางคน... ที่ไม่เคยมีรุ่นพี่หรือรุ่นน้องที่ถูกเรียกได้ว่าเป็น ‘สายรหัส’ คงจะถือเป็นประสบการณ์ใหม่เลยทีเดียว

                เมื่อครูผู้สอนพูดจบ ก็ไม่แปลกอะไรเช่นกัน ถ้านักเรียนทั้งห้องจะตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ๆที่จะได้พบเจอจนลามไปพูดคุยกับคนข้างๆจนต้องโดนบอกให้หยุด ถึงตอนนั้นเสียงที่ลอยอยู่ในอากาศถึงได้เบาลง

                ก่อนที่จากการซุบซิบกันเบาๆจะกลายเป็นการพูดคุยอย่างไม่เกรงใจครูหลังจากที่ผู้สูงวัยกว่าเดินออกจากห้องเมื่อหมดคาบเรียน

                หลายคนคุยกัน... ตื่นเต้นที่จะได้พบพี่รหัสอย่างใจจดใจจ่อ

                ส่วนบางคน... ก็ดูจะไม่มีทีท่ายินดียินร้ายอะไรกับอะไรเหมือนปรกติ

                และบางคน... ก็แสยะยิ้มไม่น่าไว้วางใจ เหมือนกับว่าจะวางแผนแกล้ง รังแก ก่อกวนพี่รหัสของตัวเองยังไงดี

                แต่คนบางคน... กลับนั่งขมวดคิ้วยุ่ง กังวลจนแทบจะอยากหนีกลับบ้านซะเดี๋ยวนั้น

                ...ถึงจะรู้ว่ากลับไปตัวเองก็ต้องมีพี่รหัสอยู่ดีก็เถอะ

 

 

                มณฑกาญจน์เป็นคนไม่ค่อยมีความมั่นใจ... และก็ใช่ว่าเธอจะไม่รู้...

                แน่นอนว่าไม่ใช่กับทุกเรื่อง

                แต่ก็แน่นอนเช่นกัน... กับเรื่องเข้ากับคนใหม่ๆ ทำความรู้จักกับอะไรใหม่ๆ

                ...กลัว...

                ทุกครั้งที่ต้องย้ายโรงเรียน หรือแม้แต่ย้ายห้องเรียนเมื่อหมดปี

                กลัวว่าจะเข้ากับพี่รหัสไม่ได้...

                คิ้วเรียวขมวดแน่นเข้าอีก แอบชายตามองคนข้างๆ...

                ...ปรึกษาแสงคงไม่มีประโยชน์...

                คิดแบบนั้นไม่ได้เป็นเพราะอคติหรืออะไร แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้มีความตื่นเต้นอะไรแสดงออกทางสีหน้านัก เพราะฉะนั้นมณฑกาญจน์จึงจัดคนข้างๆออกไปเป็นอีกฝั่งหนึ่ง

                เหลือบมองเพื่อนร่วมห้อง...

                ทำไมทุกคนเหมือนจะอยู่คนละฝั่งกับเธอหมดเลยล่ะ?

                แอบช็อคนิดๆกับความคิดนั้นของตัวเอง... อย่าบอกนะว่า... มีแค่เธอคนเดียวที่กังวลกับการพบเจอสายรหัส

                ไม่ได้สิ... ถ้าทุกคนไม่กังวล เราจะกังวลทำไมกัน บอกตัวเองแบบนั้นอย่างตั้งใจ ...พี่รหัสก็เป็นคน...ไม่มีอะไรหรอกน่า!!!

                ...

                ...

                ...เอาเถอะ... ไม่สำเร็จ

                ต้องบอกตัวเองอีกครั้งอย่างยอมแพ้ ไม่ว่าจะคิดอย่างไร เธอก็ยังกังวลอยู่ดี... สู้แบบนั้น ก็รอเจอกับสถานการณ์จริงๆไปเลยดีกว่า

                เพราะคิดแบบนั้น... เด็กสาวจึงเหยียดหลังขึ้นนั่งหลังตรง มองไปยังรุ่นพี่ที่จะเดินเข้ามาแนะนำตัวในห้อง

                สูดหายใจลึก... พี่รหัสเหรอ...?

 

                การแนะนำตัวจบลงไปรวดเร็วอย่างน่าแปลกใจ...

                อาจจะเป็นเพราะเด็กสาวตื่นเต้นไปหน่อยจนแทบจะฟังสิ่งที่รุ่นพี่พูดไม่รู้เรื่อง

                แต่ก็ค่อยๆไล่เรียงลำดับรุ่นพี่ในหัวสมองช้าๆ

                ...พี่ตรี... ราตริมณิ สาวสวยและดู... มีออร่ามืดๆ? ไม่สิ ดูเย็นๆนิ่งๆเหมือนตอนกลางคืน... สมกับชื่อจริงๆเลย แต่ว่าดูบอบบางเหมือนนางในวรรณคดีเลย... อย่างนี้คงจะต้องเรียบร้อยแน่ๆ

                พี่เม่ย... ตัวเล็กๆดูน่ารักร่าเริงดีจัง... เราเองอาจจะเข้ากับพี่เค้าได้นะ...? แค่...อาจจะตามไม่ทันนิดนึงล่ะมั้ง... นี่เราเฉื่อยเกินไปหรือเปล่าเนี่ย...? คิดแล้วก็แอบกลุ้มใจกับตัวเองอีกครั้งหนึ่ง

                ต่อไปที่พี่รุจ... อืม... พี่เขาดูร่าเริงดีเหมือนกันนะ อาจจะคุยกันรู้เรื่องก็ได้ ว่าแต่พี่เขายิ้มสวยดีจัง... ไม่สิ จริงๆต้องเรียกหล่อสินะ ก็หล่อๆล่ะนะ แล้วพอมองไปรอบๆ ในสายรหัสก็มีแต่ผู้หญิงซะด้วย เหมือนฮาเร็มชัดๆเลยนะคะพี่รุจ... ว่าแล้วพอนึกถึงฮาเร็มก็เผลอนึกถึงพี่ชายตัวเองขึ้นมา ...คนละฟีลกับพี่มุกดาแต่ก็น่าจะคุยด้วยได้ล่ะ

                พี่จริงใจ... ก็ดูร่าเริงอีกแล้ว... ตัดผมสั้นน่ารักจัง... ดูทะมัดทะแมง ทำอะไรคล่องดีนะ

                และพี่มะลิ... อย่างกับเด็กผู้หญิงในการ์ตูนญี่ปุ่น... น่ารักมากๆเลยล่ะ

                อ๊ะ... แต่... ทำไมสายรหัสมีแต่คนน่ารัก เผลอคิดแบบนั้นในใจ ...จะเป็นหนึ่งในสายรหัสที่น่ารักแบบนั้นได้มั้ยนะ... ไม่มั่นใจเลย

                แต่การที่ได้พบเจอในครั้งนี้บอกเธอว่ามันอาจจะไม่ยากอย่างที่กังวล

                ...มณฑกาญจน์หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสนิทกับรุ่นพี่รหัสได้ในสักวัน

                ถ้าสนิทกันได้... มันคงจะดีมากเลยล่ะ!

 

                ...

                ...

                ...

                แต่...

                ...อะไรบางอย่างที่ได้รู้จากเหตุการณ์นี้ทำให้เด็กสาวต้องหันกลับไปมองเก้าอี้ข้างหลังอย่างช่วยไม่ได้

                เห็นหน้าตาคุ้นๆของเพื่อนร่วมผจญชะตากรรมน้ำแดงมหากาฬในห้องสีแล้วก็มีความคิดบางอย่างลอยเข้ามาในหัว

                ...

                ...

                ...ว่าแต่...

                ...นี่เราอยู่สายรหัสเดียวกับตงเหรอเนี่ย?

 

END

 
 

=================

 สรุปเหตุการณ์
 
1.ตอนแรกครูเกริ่นๆเรื่องพี่รหัส ดูเพื่อนๆทุกคนตื่นเต้นกันดี
2.แต่โมราตื่นตระหนก(?)
3.กลัวเข้ากับพี่รหัสไม่ได้
4.หันมองพี่แสงค้นพบว่าคงไม่มีประโยชน์ถ้าจะถาม
5.ก็เลยตั้งใจจะทำใจแต่ไม่สำเร็จ
6.แต่พอเจอพี่รหัสจริงๆแล้วกลับรู้สึกว่าไม่แย่อย่างที่คิด
7.หวังว่าจะเข้ากันได้เนี่ยแหละ
8.แต่ก็... หันกลับไปมองตงในทันใด
9.แอบเหวงว่าตัวเองอยู่สายรหัสเดียวกับตงเหรอเนี่ย!
 

=================

 

แอร๊ย~~ อัพเสร็จแล้ว//นอนตาย


 

เวฟเพิ่งค้นพบล่ะจ้ะพิมมี่ว่าเราสองคนอยู่สายรหัสเดียวกัน~

ไหนๆก็อยู่สายรหัสเดียวกันแล้วเราก็มาดองกันเถอะ

(ดองที่แปลว่าใส่ไหดองงานนะคะ... อย่าจิ้นไปไกล~) 


 

รู้สึกสายรหัสนี้โมเอะทุกคนเลย XD ยังไงก็ฝากตัวโมราไว้ด้วยนะคะ


 

พบกันเอนทรี่หน้าในเร็ววัน~~

Comment

Comment:

Tweet


โมราอย่าห่วงค่ะ!

พี่เชื่อว่าโมราน่าจะกล้าพูดมากกว่าลูกพี่อีก!
//โดนมะลิตบตี

ป.ล.จะอัพแล้ว..จะอัพแล้ว..ขอสอบเสร็จก่อน..

#4 By ~Kurara~ on 2011-09-21 17:25

หึๆ ทำบุญทำกรรมร่วมกันมา ชาตินี้เลยได้ประสบพบหน้ากันไงจ้ะหนูโม

ห่ะๆ สายรหัสนี้น่ารัก แต่โมเองก็น่ารักเหมือนกันแหละจ้ะ ไม่ต้องกลัวไปไย

#3 By Fern-CS#4 on 2011-09-14 01:46

ตงนี่ลางหลอกหลอนโมราจริง ๆ นะ
*บีบไหล่*

เอาน่ะ
ชาติที่แล้วทำเวรทำกรรมร่วมกันมาก็งี้แหละตัว


(เหตุใดพอเห็นฟิคนี้จากเวฟ เราจึงรู้สึกว่าสมควรจะทำบ้างน้อ sad smile)

#2 By ::376SEC:: on 2011-09-13 23:24

สายนี้หน้าตาดีจริงๆ /น้ำลายหก
ว่าแต่โมรา..มั่นใจๆหน่อยนะลูก
ใช้ความสวยเข้าสู้วว

#1 By น้ำน่าน on 2011-09-13 20:25